divineLan 2006B
divineLan 2006B
De Minste Taalfouten & De Langste Zinnen
Alweer een week geleden was het, dat divineLan 2006B van start ging. Echter voordat dit daadwerkelijk kon gebeuren was er werk aan de winkel. Al om 09:00 uur waren Saint, StadsW8er en Kenndevil aanwezig. Al vegende wachtten we op de tafels die pas om ongeveer kwart voor elf zouden arriveren. roodvosje voegde zich eveneens bij dit vrolijke gezelschap om tot de conclusie te komen dat StadsW8er en Saint al voor een relaxt doch opzwepend muziekje hadden gezorgd, maar niet voordat ze klaar waren met het vegen van de gehele ruimte. Overigens is het niet waar dat zij dit volledig eigenhandig uit hadden gevoerd, Kenndevil, beter bekend als kleine Kenneth was aangesteld als veegfeut en leverde behoorlijk werk af. Dat terzijde kwamen Inspi en Pino iets verlaat aan om mee te werken aan het betere sjouwwerk.
Met de tafels op hun plaats, en de nog net wat dikkere speakers van Hans al knallende door de zaal, werden de beamers en de hierbij behorende schermen opgehangen. De crew had het namelijk voor elkaar gekregen niet minder dan drie beamers te regelen, waarvan één gebruikt werd voor de mainstage om powerpoint slides op te vertonen en in zeldzame gevallen een game te spectaten. De gamecube, die tijdens 2006A ook al op divineLan was te vinden, werd opgepimpt door deze aan een beamer te hangen en twee heuse banken beschikbaar te stellen waar relaxt Mario Kart op gespeeld kon worden. Ondertussen duurde het al niet lang meer voordat de crew klaar was om de eerste bezoekers te ontvangen, uitgezonderd kleine Kenneth. Het was een komen en gaan van resp. de bezoekers en hun escortes, maar aan het einde van de middag waren er twaalf mensen van de partij.
Allesbehalve teleurgesteld door het ietsjes verminderde bezoekersaantal ten opzichte van 2006A vond de crew het de hoogste tijd om het eerste echte gezamenlijke spelletje te hosten: Call Of Duty 2. StadsW8ers woorden galmden nog na uit de speakers, door de zaal, terwijl het potje al in volle gang was. Nu de lan al min of meer op stoom begon te komen volgden de verschillende games elkaar in rap tempo op, zo rap, dat David Piet ook besloot een kijkje te nemen en zich alsnog inschreef als bezoeker nummer 13. Of dit zijn enige motief was kan niet met zekerheid gesteld worden, maar feit is dat hij met zijn die-hard gecasemodde plexiglazen kast veel aandacht kreeg, echter ligt het niet in het gedachtegoed van divineLan om de arme jongen te beschuldigen van opschepperij. In ieder geval wist hij de aandacht zo van het gamen weg te trekken dat de crew de tijd kon vinden om het eten op te halen.
De patat was deze keer zo heet dat menig bezoeker zijn klauwen bijna brandde maar de chineeseters hadden het qua kwantiteit beter voor elkaar, al was deze ruime hoeveelheid eten uit het land van de panda’s ietsjes prijziger. Nadat het overtollige Chinese voedsel in de vuilniszak was verdwenen was het weer gamen wat de klok sloeg. Tim (roodvosje) was de late tijden allang niet meer gewend en besloot om al vroeg onder de wol te kruipen op de slaapzaal die niet veel eerder nog door Hans werd gebruikt om getrommel, gezang en keyboard muziek ten gehore te brengen. Tot zijn lichte ergernis voegden Saint, n1315, en edw!n zich midden in de nacht bij hem om de nodige uurtjes nachtrust te smurfen.
Nog net daarvoor was er beneden de nachtbioscoop aan de gang, georganiseerd door Saint. Hij had een bijzonder interessante film op de beamer aangezet, Ultraviolet genaamd. Deze equilibrium- en matrixachtige film viel erg in de smaak bij de nog wakkere bezoekers. Twinner, inspi en stadsw8er spreiden hun bedjes uit onder het beamerscherm om na het einde van de film hun ogen te sluiten en eveneens de noodzakelijke uren slaap te smurfen.
Het ontbijt was geregeld door niemand minder dan PiNO die de moeite had genomen om een gigantische stapel overheerlijke pannekoeken te bakken. De volgende dag werd er weer zo hard doorgegamed dat om kwart voor vier de boodschap dat de lan zeer spoedig ten einde ging komen als een bliksem bij heldere hemel insloeg. PiNO’s kleine stapeltje overgebleven pannenkoeken stond er ietwat naartroostig bij toen alle muizen, toetsenborden, headsets, monitors, kasten, speelknotsen en andere ongein zo snel mogelijk uit de zaal verwijderd waren. 33 uur nadat de eerste crewleden (en de veegfeut) arriveerden was alles opgeruimd en de laatste kiekjes genomen. De crew splitste zich op om na een zeer geslaagde divineLan ófwel terug naar het noorden, ófwel terug naar het zuiden te keren. divineLan 2006B was nu toch echt definitief ten einde gekomen.
